As die kameelperde die wind opsluk

Eendag lank lank gelede in ‘n huisie in ‘n dorp het daar ‘n seuntjie gebly, die seuntjie was blond met blou ogies en ‘n blou truitjie.

Die seuntjie het ‘n mamma en ‘n pappa, ‘n ouma en twee tannies gehad wat by hom gebly het en vir hom vreeslik lief was, die seuntjie het alles gehad wat ‘n seuntjie se hart kon begeer, hy het geel trokke en rooi trokke, geel masjiene en groen masjiene gehad, hy het klein bote en groot bote gehad, treine en balle, swaaie en lere maar van al die speelgoed was sy trampoline sy gunsteling, want sien, op sy trampoline kon hy die hemel raak.

Op sy trampoline kon hy spring tot waar hy net duskant die hemel was. Hoekom vra julle?

Op sy trampoline kon hy hoog… hoog… hoog spring tot waar hy net onder die hemel kon wees, want daar in die hemel was altwee sy oupa’s en hy het nie eers een oupa hier op aarde gehad wat vir hom ‘n boek kon lees of ‘n bal kon skop nie.

Sy mamma en tannies en oumas en pappa het seker gemaak dat hy geweet het hoe lief sy oupa’s vir hom was, maar niemand kan mos regtig daai skoene volstaan nie, nie eers ‘n oupa-grootjie nie.

Eendag terwyl hy so spring sê hy vir Ouma:

Ouma, Ouma eendag as ek groot is, en die kameelperde kan die wind opsluk, gaan ek hoog genoeg spring om tot in die hemel te kom, en dan kan ek gaan kuier daar bo waar die gras altyd groen is, en die son altyd skyn.

blou oog seuntjie

So op ‘n Augustus dag, terwyl dit droog hier op die Aarde was. Terwyl die winter geel en droog in die vlaktes om hom gepryk het, het die seuntjie weer gespring en gespring EN GESPRING!

Eendag as ek groot genoeg is en die kameelperde sluk die wind op:

hy spring en hy spring en hy spring tot in die hemel…

Tot in die pragtige hemel, waar almal lag en gesels. Die groen gras sprei uit oor vlaktes terwyl dit jubel en juig in die wind, daar oorkant teen ‘n bult staan een enkele boom wat pryk teen die hemel, sy groen blare hang swaar tot op die grond, nadat dit ‘n boog maak amper teen die son. Aan die swaar takke hang die heerlikste ryp vrugte.

Om hom is daar genoeg, daar is genoeg liefde, genoeg kos, genoeg skoon lug, genoeg skoon water, genoeg in Oorvloed. En omdat daar genoeg is, is daar geen jaloesie, of nyd of enige een van die derglike dinge hier op Aarde nie.

Die seuntjie stap deur die groen gras wat sag en koel onder sy kaal voete meegee, hy stap onderdeur Wilgerbome wat lui hulle takke laat hang in die rustige waterstroom, hy stap verby siele wat gelukkig vir hom glimlag, hy stap verby asems wat nie meer op Aarde hoort nie.

En daar aan die oorkant sien hy die twee Asems waarna hy op soek is, hulle sit rustig onder ‘n boom, elk met ‘n rook dingetjie in die hand, want selfs in die hemel moet mens kan asemhaal.

I know the plan…

Hy stap stadig tot by hulle en val aan hulle voete op die grond neer en begin stories vertel, soos hy altyd gehoor het hulle kon doen. Hy vertel vir hulle van treine en bote, hy vertel van mamma en pappa, van oumas wat kuier en luister, hy vertel van skool en alles wat hy leer, hy vertel van hoe wonderlik die wêreld is, hy vertel van die groot boom wat elke jaar sy blare verloor, en dan huil Ouma, hy vertel van treine wat agter in die erf in seilskepe verander, hy vertel van haaie in die swembad, hy vertel van Mamma wat afluister en alles neerskryf, hy vertel van Ella wat al die stoele breek net om dit weer mooier te maak as wat dit was, hy vertel van Griet wat tower op plat masjiene en dan al die antwoorde vir ons kan gee. Hy vertel alles.

En toe die son begin sak, en die lug in ‘n glans van pers, blou en oranje begin skyn, en hy die laaste storie vertel; van hoe hy die trein bestuur saam met Cobus, blaas albei Asems glimlaggend hulle rook uit en glimlag, want hulle weet daar onder is alles okay.

Wees die beste wat jy kan wees…

Dit is nie altyd perfek nie, maar elkeen probeer sy bes. Hulle weet dat alles wat hulle agtergelaat het, gaan aan en hulle weet dat almal weet nog dat RESPEK en INTEGRITEIT die antwoord op meeste vrae is, hulle weet dat die lesse wat hulle so mildelik uitgedeel het word nogsteeds gevolg, en hulle weet hulle kan lekker verder rus, want daar is GENOEG ook op die AARDE.

vir ander digitale produkte te koop volg die link:

Vir jou eie geskrewe produkte met calligraphy, epos my gerus:

Of volg ons vir interessante stories en posts oor alles wat lekker is:

Baie liefde

Lana

Advertisements

Redenaars

Hierdie afgelope 2 weke het ek die ongelooflike voorreg gehad om na Mpumalanga se pratertjies te luister, en sjoe! Met ‘n jeug wat so kan redeneer kan ons groot dinge in die toekoms verwag.

Afrika King

Ek sit hier onder ‘n droeë leë boom, soos net Afrika droog en leeg kan wees in die winter. Die hoëveld windjie sny deur my klere, terwyl die winters-sonnetjie op my trui bak.

Afrika se teëstellings. Hier kan jy in een dag, op een oomblik warm en koud wees, die son kan ongenadiglik neerbrand terwyl die wind snerpend deur jou kan vloei.

Augustus is ‘n land van eensame dorheid hier aan die suidpunt van Afrika, die winter het sy laaste stuiptrekkings voor sy dood en in hierdie tyd spoel sy stuiptrekkings in stof en ongenaaktheid oor die res van ons, die kinders van Afrika. Almal is in ‘n verbete oorlog vir asem, tussen stof en wind, koue en hitte.

Kragstasies staan uitgestrek oor die vlaktes, terwyl hulle hulle gasse die lug in pomp. Om hulle is elke mens verbete op soek na asem en werk.

The cost of air pollution in South Africa

Kanon-spuite tik-tik-tik-tik-tjiiieeer op elke plek waar jy geseënd genoeg is om toegang tot baie water te hê. Langs my draai ‘n man die kanon-spuit se gorrel toe en die spuit word geskuif na die volgende droë kol, om Afrika se dooie gras darem bietjie te verbloem.

Die gorrel word weer oopgedraai en die kanon-spuit sit verbete sy oorlog teen die winter voort.

Die kinders sny kort-pad verby die spuit, al hardlopend sodat hulle net nie raakgespuit moet word nie.

Hoe gepas is dit nie in ‘n land waar politici se gorrel een kant toegedraai word, sodat ‘n ander een op ‘n ander plek weer kan poep teen die donderweer van Afrika.

Dwase dawer voort sonder dat hulle druppels ‘n verskil maak. Self die gorrel- draaier is kurkdroog.

https://maroelamedia.co.za/geldsake/sakenuus/grafieke-so-lyk-werkloosheidskoerse/

Maar gelukkig het ons ‘n jeug wat wil opstaan, ons het ‘n jeug wat graag wil deel wees van die oplossings.

Die indruk in elke lokaal is dat hierdie is My land. Hier wil ek oplossings vind. Hier wil ek bly. Hier wil ek graag deel wees van die oplossings.

Dit was ‘n ongelooflike voorreg om deel te wees van alles wat Radikaal is.

Radikale Redenaars

Volg hulle vir ‘n ander toenadering tot redenaars.

@Parker

Dankbaar

Ek het ‘n man geken, wat ‘n reguit pad gestap het. Ek praat in die verlede tyd want hierdie man het so ‘n groot rol in my lewe gespeel dat 5 jaar na sy afsterwe kan ek nog steeds nie oor hom iets skryf sonder dat my oë branderig raak en daar ‘n knop soos ‘n magneet in my keel gaan vassit nie. Ek kon hierdie man Pa noem.

Daarom gaan ek nie vertel hoe wonderlik hy was nie, almal wat hom geken het, het dit geweet, en die wat hom nie geken het nie, sal in elk geval net dink ek lieg.

Hierdie man het een groot swakpunt gehad, en dit is ‘n ding wat nou net so aan my oorgedra is. Soos dit die lewe betaam is dit nou my man se grootste ergernis, net soos dit altyd  Ma s’n was. Maar in retrospeksie as mens na al die ergernisse wat daar moontlik kan wees kyk, is hierdie een nie so erg nie.

Dit is ‘n Parker pen.

Daar is iets omtrent ‘n Parker pen, wat ander nie sal verstaan nie.

Die oomblik wat jy ‘n Parker pen vashou, die perfekte balans, hy maak nie jou hand moeg nie, jou ‘carpal-tunnel’ trek nie tot hier duskant jou ore nie, jy kan skryf, jy kan teken, die legio dinge wat jy met ‘n Parker pen kan doen is verstommend.

Hier bo is een van die kreatiewe oomblikke wat ek beleef het met ‘n Parker.

Behalwe vir die mooi daarvan is die kalmte en rustigheid wat jy beleef na die teken van so iets mooi soos hier-bo onvervangbaar.

Daarom wil ek tog maar vandag vir Pa baie dankie sê vir die kweek van kuns so mooi soos Parker en dit wat mens daarmee kan doen. Dankie dat Pa ‘n liefde in my gekweek het vir iets wat nie deel is van hierdie weggooi kultuur waarmee ons besig is nie.  Dankie dat ek ‘n liefde mag deel waaroor ek nie hoef skuldig te voel nie.

Ek hoop maar dat my man eendag ook verlief sal kan neem met hierdie ergernis soos Ma maar gedoen het.

 

 

 

Digital art: Flower of a Believer

Einstein said: ” “Imagination is more important than knowledge. For knowledge is limited, whereas imagination embraces the entire world, stimulating progress, giving birth to evolution.”

So now I am putting this out there, hopefully this image will make someone’s life a little better.